تقدیم به دوستی که مرا فراموش کرده

ولی من تا زنده ام بیادش هستم

همیشه به یادت

«مجید»

سلام دوستان خوب و صمیمی من

امیدوارم حالتون خوب باشد

من فردا می خوام برم ایران ممکن

تا ۲ ماه آپ ندم و به شما نظر ندم

اما وبلاگم را به همه ی شما دوستان عزیزم

می سپرم بای تا های بعدی

دوستان خوبم

دوستت دارم  از طرف .............

نازنينم....
نمي دانم دوباره كي خواهمت ديد. اما دوستت دارم... وقتي به تو فكر مي كنم؛ "به تو فكر مي كنم " ! گرچه طعم تلخ نبودنت را كشيده ام، اما اميد دارم به بودنت. به نوازش دستهايت. به گرمي و تقدس بوسه هايت اميد دارم.
اما از آينده هيچ خبر!!! از گناه در نزد والاي بي نياز شرمنده ام. از تنهايي به درگاه خويش غمناكم. اما آرزويم خوشبختي توست... اي كاش روزي رسد تا با سكوتمان بلندترين فرياد ها را سر نهيم... تا همه ي دنيا، تا همه آسمانيان بفهمند كه عشق را تجربه كرده ايم ... تا پرتو نور سپيده دم بفهمد كه زيبا تر از او هم وجود دارد !!! .......... و آن زيبا تويي.
دوستت دارم تا هميشه، تا وقتي كه "هميشه" جان سپرد

برای گفتن من ، شعر هم به گِل مانده

نمانده عمری و صدها سخن به دل مانده

صدا که مرهم فریاد بود زخم را

به پیش زخم عظیم دلم خجل مانده

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست

گر هم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

سرگرم به خود زخم زدن در همه عمرم

هر لحظه جز این دسته مرا مشغله ای نیست

دیری است که از خانه خرابان جهانم

بر سقف فرو ریخته ام چلچله ای نیست

در حسرت دیدار تو آواره ترینم

هر چند که تا منزل تو فاصله ای نیست

روبروی تو کیم من ؟ یه اسیر سرسپرده

خداحافظ ! خداحافظ ! سلام خوب دیروزم   بدون من تا ته دنیا به آتیش تو می سوزم

خداحافظ ! خداحافظ ! همیشه همدم و همراه دلیل بغض بی وقفه دلیل هق هق گهگاه

خداحافظ ! خداحافظ! عزیز خسته از تکرارنگو تقدیر ما این بود محاله بعد از این دیدار